اولین مسافرت کوچولوی ما

 عزیز دلمِ، اولین مسافرتت رو عید سال ۱۳۹۰ یعنی وقتی که فقط سه ماه و نیم بود که تو  دل مامان  جا خوش کرده بودی انجام دادی. امسال من و بابایی هم بالاخره بعد ۴ سال عید رو رفتیم  ایران و در کنار بابابزرگ ها و مامان بزرگ هات بودیم. راستی شیطون بلای من اگه بدونی بابابزرگها و مامان بزرگهات چقدر ذوق می کنن که می خوای بیایی. آخه شما اولین نوه هستی هم از طرف مامانی و هم از طرف بابایی و خدای مهربون ۶ سال بعد عروسی مامان و بابا  شما رو به اونها هدیه داده. به همین دلیله که همه کلی ذوق دارن و شما کلی خوش بحالته جگر طلام.

 کوچولوی من نمی دونی که بابا و مامان چقدر تو اون روزها عجله داشتن که بدونند شما گل پسری یا ناز گل خانوم. تا اینکه ۱۰ روزبعد از برگشت از ایران که وقت نوبت دکترشون بود صبح زود رفتن پیش خانوم دکتر و خانوم دکتر بعد معاینه گفت؛ نی نی تون خیلی خجالتی و با شرم و حیاست  و طوری خوابیده که من نمی تونم تشخیص بدم آقا پسره یا دختر خانوم و باید چند روز دیگه صبر کنین.

 فندق من شما اونروز خجالت کشیدی و من و باباتو مست و خمار گذاشتی اونشب خودت تا صبح با خیال راحت خوابیده بودی  ولی خوب  آخه نمی دونی که ...... مامانی  اونشب از ذوق و استرسش تا صبح خوابش نبرده بود و بابایی برای اینکه صدای قلبت رو بشنوه و خودتو  تو دستگاه سونوگرافی ببینه چقدر منتظر خانم دکتر شده بود و چقدر برای رسیدن به سرکارش دیرش شده بود. 

باشه عزیز دل مامان و بابا از الان هرچی دوست داری ناز و اشوه کن. آخه می دونم که خوب می دونی هر چی بیشتر ناز کنی مامان و بابا بیشتر دوستت دارن شیطونکم