پسر نازنینم، به دنیای ما بزرگها خوش اومدی

پسر کوچولومون مامان و باباش و همه اطرافیانش رو سورپریز کرد  و یک ماه زودتر از انتظارمون چشمهای زیباش رو به دنیای ما آدم بزرگها باز کرد. 

وروجک ما روز دوشنبه ساعت ۲۰:۱۵  یعنی زمان افطار مامانیش ( مامان مامانش) و باباجونش طی یک حرکت آکروباتیک مامانش رو ضربه فنی و راهیه بیمارستان کرد و به توصیه دکترها با وجود اینکه یک ماه تا تاریخ تولدش باقی مونده بود قرار بر بدنیا اومدنش شد. آخه اگه دیر می شد برای کوچولومون خطرناک بود. 

از ساعت ۹ شب تا ساعت ۱۲:۳۰ ظهر روز بعد یعنی روز سه شنبه  هم پسرمون و هم مامانش تحت نظر چند تا پزشک مجرب بودند تا نی نیمون سالم و سلامت بدنیا بیاد... و بالاخره ((عزیز دل نفیس و رضا))  ساعت ۱۲:۴۵ دقیقه روز سه شنبه ۲۵ مرداد سال ۱۳۹۰ برابر با ۱۶ آگوست ۲۰۱۱ وارد زندگی نفیس و رضا شد و بعد از هفت سال،  زندگی شیرین دونفرشون رو سه نفره و شیرین و شیرین تر کرد.

پسر نازنیم بدنیا اومدت تو بیمارستان برای مامانت با سختیهای فراوان همراه بود بطوری که اشک باباییت  رو که لحظه تولدت پیشمون بود در آورد. اما  شنیدن صدای  اولین گریه ات و دیدن روی ماهت تحمل درد و رنج رو براش راحت کرد و حتی باعث فراموشی اون  سختیها شد.

**پسرعزیزم مامان و بابا خیلی دوستت دارند و برای اومدنت لحظه شماری می کردند**

  **به زندگی نفیس و رضا خوش اومدی **

اینم  از عکسهای اولین ساعات  کوچولوی ما در  روز تولدش، بیمارستان کوروی آنکارا

پسر کوچولومون روز تولدش 2 کیلو و 730 گرم  وزن و 43 سانتیمتر قد داشت.